0
0
0
s2sdefault
powered by social2s

Η πρόσφατη κρίση λόγω της πανδημίας του κορωνοιού οδηγεί σε νέα μαζικά προγράμματα τόσο ποσοτικής χαλάρωσης (έμμεσο bailout) όσο και άμεσης παροχής χρημάτων σε επιχειρήσεις (άμεσο bailout). Το ίδιο είχε συμβεί ξανά στην κορυφή της χρηματοπιστωτικής κρίσης με τα subprime loans και την κατάρρευση της Lehman Brothers όπου μια ΘΗΡΙΩΔΗΣ παρέμβαση με την παροχή ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΣ ρευστότητας στις εμπορικές τράπεζες και την ταυτόχρονη εκτύπωση πακτωλών τρις στα πλαίσια προγραμμάτων QEs «έσωσαν» στην πραγματικότητα την παγκόσμια οικονομία. Αργότερα ακολούθησε και η Ευρώπη.

Την ίδια στιγμή το δημόσιο των ΗΠΑ αλλά και κράτη στην Ευρώπη (πχ Ιρλανδία όπου ανέλαβε το δημόσιο τα βάρη των εμπορικών τραπεζών), Γερμανία (με την παροχή κρατικών εγγυήσεων και δανείων), Γαλλία κτλ. παρενέβησαν με άμεσα bailouts επιχειρήσεων.

Σήμερα βρισκόμαστε ΞΑΝΑ στο ίδιο σημείο. Με τις εταιρίες όμως ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΔΑΝΕΙΣΜΕΝΕΣ λόγω των μηδενικών ή και αρνητικών επιτοκίων, που είχαν «ανοίξει» την όρεξη στις επιχειρήσεις να δανείζονται για να καταβάλλουν μερίσματα, να προχωρούν σε θηριώδεις επιστροφές κεφαλαίου, να επαναγοράζουν μετοχές τους από τα χρηματιστήρια κτλ.

Καπιταλισμός-φιλελευθερισμός στα κέρδη, κομμουνισμός στις ζημίες = BAILOUT ή πιο απλά καπιταλισμός a la carte.

Δεν θα εξετάσουμε αναλυτικά σήμερα το έμμεσο bailout

Θα επικεντρωθούμε στο άμεσο bailout και πώς θα έπρεπε να γίνει για να είναι οικονομικά βιώσιμο, αλλά και δίκαιο.

ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ-ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΥ (τουλάχιστον προσώρας), αλλά ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ.

Ας εξετάσουμε το ΑΜΕΣΟ BAILOUT που ήδη έχει ξεκινήσει στις ΗΠΑ (με την επικείμενη σωτηρία όλων των μεγάλων αεροπορικών της εταιριών, Delta, United, American κτλ, αλλά και της Boeing ή άλλων εταιριών) αλλά και στη Γερμανία όπου το κράτος ετοιμάζει ένα πακέτο σωτηρίας μεγάλων γερμανικών επιχειρήσεων (μεταξύ των οποίων για παράδειγμα TUI, Lufthansa κτλ) ύψους από 100 έως και 150 δις ευρώ.

Τι έκαναν όμως σχεδόν όλες οι εταιρίες μεταξύ των οποίων και αρκετές από όσες ζητούν στήριξη από το κράτος, πριν την τρέχουσα κρίση ?

Εκμεταλλευόμενες τα ΜΗΔΕΝΙΚΑ ή ΑΡΝΗΤΙΚΑ επιτόκια δανεισμού, δανείζονταν ΙΛΙΓΓΙΩΔΗ ποσά και είτε προέβαιναν σε ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ – ΠΑΡΟΧΕΣ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ στους μετόχους τους είτε (επίσης συχνά, σε αρκετές εταιρίες και συνηθέστερα, γιατί είναι «καλύτερη» επιλογή) σε ΕΠΑΝΑΓΟΡΑ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΟΥΣ από το ταμπλό των χρηματιστηρίων.

Οι 2 αυτές κινήσεις ωφελούσαν τους μετόχους, η πρώτη ως άμεση ενίσχυση της τσέπης τους (μέρισμα-επιστροφή κεφαλαίου) αλλά και έμμεση (γιατί ένα υψηλό μέρισμα ή επιστροφές κεφαλαίου «προσελκύουν» εν δυνάμει επενδυτές και αυξάνεται η τιμή των μετοχών), η δεύτερη ως έμμεση ενίσχυσή τους (επαναγορά μετοχών και ακύρωσή τους = υψηλότερα κέρδη ανά μετοχή για τις λοιπές μετοχές σε κυκλοφορία = «αύξηση» της αξίας τους = άνοδος της τιμής της μετοχής αλλά και υψηλότερο μέρισμα ανά μετοχή για όσες μετοχές απομένουν σε κυκλοφορία).

Τα ποσά ήταν μαμούθ και οι ανωτέρω κινήσεις ευνοούνταν από την ύπαρξη μηδενικών επιτοκίων, οπότε οι εταιρίες ΔΑΝΕΙΖΟΝΤΑΝ για να παρέχουν επιπλέον ρευστό στους μετόχους τους ή για να επαναγοράζουν μετοχές τους.

Ας δούμε ορισμένους πίνακες και νούμερα:

 

 

 

Μεταξύ 2009 και 2018, οι εταιρίες που ανήκουν (και στην αρχή της περιόδου και στο τέλος αυτής) στο δείκτη S+P 500, προχώρησαν σε επαναγορές μετοχών στο ΙΛΙΓΓΙΩΔΕΣ ΥΨΟΣ των

4,3 τρις δολαρίων

Ταυτόχρονα μοίρασαν στους μετόχους τους μερίσματα ύψους 3,3 τρις δολαρίων !

Συνολικά ομιλούμε για ποσά που φθάνουν το εξωπραγματικό νούμερο των

7,6 ΤΡΙΣ δολαρίων !!!

Μόνο για το έτος 2018, οι επαναγορές μετοχών ανέρχονταν στο 68% των καθαρών κερδών τους και οι διανομές μερισμάτων στο 41%,

Δηλαδή ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ 9% πάνω από τα ετήσια κέρδη του συγκεκριμένου έτους (με σχεδόν μηδενικά επιτόκια φυσικά λόγω της άπλετης ρευστότητας) για να ΕΥΝΟΗΣΟΥΝ τους μετόχους (ή και τους εαυτούς τους, τα μεγαλοστελέχη).

Ιδού τα νούμερα και από το Harvard Business Review:

 

 

 

 

 

 

Ιδού τι έλεγε η ίδια αναφορά και ΠΩΣ προειδοποιούσε για τις επαναγορές μετοχών πριν μόλις 4 μήνες:

 

 

 

 

 

 

 

 

Όπως λέει και η ανωτέρω ανάλυση, ότι οι εταιρίες αντί να επενδύουν σε παραγωγικά assets ή στην εκπαίδευση των εργαζομένων τους ή σε R+D, αναλάμβαναν επιπλέον χρέος για να επαναγοράζουν μετοχές που δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΔΡΑΣΗ και δεν ωφελεί καθόλου την ίδια την επιχείρηση. Το 43% μάλιστα των επιχειρήσεων του S+P 500 δεν ξόδεψε το 2018 ούτε 1 δολάρια σε έρευνα+ανάπτυξη.

Το μοναδικό όφελος είναι για τα ανώτερα στελέχη των επιχειρήσεων (CEO κτλ) των οποίων οι αμοιβές έχουν σχέση τόσο με τα κέρδη ανά μετοχή (όσο αυξάνονται τα κέρδη ανά μετοχή, τόσο αυξάνεται η αμοιβή τους γιατί «έπιασαν τους στόχους») όσο και με τη τιμή της μετοχής της επιχείρησης που διοικούν, γιατί οι χρηματικές αμοιβές τους είναι συνήθως χαμηλές και οι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υψηλές αμοιβές τους προέρχονται από μετοχές της εταιρίας που τους δίνονται ως bonus (stock options).

Συνεπώς έχουν κάθε συμφέρον να αυξάνεται η τιμή της μετοχής στις αγορές και η επαναγορές μετοχών ευνοούν αυτόν τον στόχο, καθώς αυξάνουν τα κέρδη ανά μετοχή (αφού με δεδομένα κέρδη, αλλά με λιγότερες μετοχές, ο λόγος κέρδη/μετοχή αυξάνεται).

Ας δούμε λοιπόν μερικές από τις εταιρίες σε δυσκολία τι είχαν κάνει τα προηγούμενα χρόνια (σύμφωνα με το CNN):

 

 

 

 

 

 

Μόνο οι 4 μεγάλες αεροπορικές εταιρίες των ΗΠΑ επαναγόρασαν μετοχές τους αξίας 42,5 δις δολαρίων μεταξύ 2014 και 2019, ενώ η Boeing σπατάλησε 11,7 δις δολάρια τα τελευταία 2 έτη για επαναγορά μετοχών και τώρα ζήτησαν και έλαβαν βοήθεια οι πρώτες περίπου 50 δις δολαρίων.

Όσα χρήματα δηλαδή σπατάλησαν σε επαναγορά μετοχών.

Για να μην μακρηγορώ και κουράζω τον μη «ειδικό» αναγνώστη, πώς θα ΕΠΡΕΠΕ να γίνει το άμεσο bailout αυτή τη φορά, για να συνδυαστεί οικονομική λογική, αλλά και δικαιοσύνη?

Έστω ότι μια εταιρία που ζητά bailout ότι έχει 1.000.000.000 μετοχές και η μετοχή της αξίζει σήμερα 10 δολάρια. Έχει συνεπώς κεφαλαιοποίηση 10 δις δολάρια.

Το κράτος έρχεται να την διασώσει λόγω της κρίσης του κορωνοιού και αποφασίζει να της δώσει βοήθεια 2 δις δολαρίων.

Ως διασώστης μιας εταιρίας που κατά τα άλλα θα χρεοκοπούσε, θα πρέπει να απαιτήσει να ΛΑΒΕΙ ΜΕΤΟΧΕΣ, δηλαδή να λάβει stocksstock warrants), δηλαδή ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, αλλά σε τιμή ΣΙΓΟΥΡΑ ΚΑΤΩΤΕΡΗ της τρέχουσας (καθώς διαφορετικά θα κατέρρεε και η τιμή θα πήγαινε και στα 0 δολάρια από τα 10 δολάρια).

Έστω ότι συμφωνείται να εισέλθει στα 8 δολάρια. Οπότε θα λάβει 250.000.000 μετοχές (2 δις δολάρια βοήθεια / 8 δολάρια τιμή εισόδου του κράτους των ΗΠΑ).

Συνεπώς θα κατέχει εν συνεχεία το 20% των μετοχών της συγκεκριμένης εταιρίας (250 εκ μετοχές επί του νέου συνόλου των 1,25 δις μετοχών).

Αν πέρα από τη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο, τα χρήματα που χρειάζεται η εταιρία που ζητά διάσωση είναι περισσότερα, τότε μπορούν να δοθούν δάνεια με επιτόκιο ίσο με το 10ετές επιτόκιο δανεισμού του δημοσίου των ΗΠΑ συν ένα ασφάλιστρο, έστω +0,5% παραπάνω από το 10ετές επιτόκιο δανεισμού του κράτους.

ΤΟΣΟ το δάνειο ΟΣΟ και οι μετοχές (το 20% του μετοχικού κεφαλαίου) της εταιρίας θα πρέπει να κρατηθούν από το κράτος για ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 10 ΧΡΟΝΙΑ μετά την παρέλευση της κρίσης. Ο σκοπός ? Διττός.

Πρώτον, ότι σε μια περίοδο 10ετίας, η συγκεκριμένη εταιρία-κολοσσός θα έχει ανακάμψει για τα καλά, θα έχει κερδίσει πάλι μερίδια αγοράς, θα έχει αυξήσει τις πωλήσεις σημαντικά, τα κέρδη της κτλ.

Όλα αυτά θα έχουν οδηγήσει τη τιμή της μετοχής αρκετά ψηλά, οπότε το κράτος θα καρπωθεί ΥΨΗΛΟΤΕΡΗ ΤΙΜΗ για τις μετοχές που θα πωλήσει.

Να το πω πιο απλά, της «πιάτσας» ?

10 χρόνια για να ΜΗΝ ΠΩΛΗΣΕΙ ΦΘΗΝΑ το κράτος. Δεν πρέπει να βιαστεί να πωλήσει, πρέπει να αφήσει την εταιρία να «ρολάρει», να δυναμώσει, για να δυναμώσουν και τα κέρδη της και συνεπώς να έχει αυξηθεί σημαντικά η τιμή της μετοχής. ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΠΩΛΗΣΕΙ.

Δεύτερον, για να μπορεί το κράτος των ΗΠΑ (ή κάθε αντίστοιχο κράτος) να ΕΛΕΓΧΕΙ τις αμοιβές των διευθυντικών στελεχών της εταιρίας που φθάνουν να αμείβονται 10.000 ή και 100.000 φορές παραπάνω (λαμβάνοντας υπόψη και τα stock options) σε σχέση με το μέσο υπάλληλο.

Μπορεί να οριστεί ότι για τα 10 χρόνια της παρουσίας του κράτους στο μετοχικό κεφάλαιο της εταιρίας με το 20% των μετοχών, ο διευθύνων σύμβουλος δεν θα μπορεί να πληρώνεται περισσότερο από 50 φορές παραπάνω (το ανώτερο) σε σχέση με τη μέση μισθοδοσία της συγκεκριμένης εταιρίας που λαμβάνει τη βοήθεια.

Αν για παράδειγμα ο μέσος μισθός στη συγκεκριμένη εταιρία ανέρχεται σε 40.000 δολάρια, τότε η αμοιβή του CEO να ανέρχεται το πολύ σε 2 εκ δολάρια ετησίως για αυτή τη 10ετία όπου το κράτος θα είναι μέτοχός της.

Θα ζήσει ο CEO και με 2 εκατ δολάρια το χρόνο, μην αγχώνεστε. Με 2 εκ δολάρια ετησίως, εκατοντάδες άνθρωποι θα έτρεχαν να αναλάβουν τη θέση, αν δεν επιθυμεί κάποιος και του φαίνονται «λίγα».

Ταυτόχρονα ως επιπλέον «κίνητρο» προς αυτόν, να δίνεται η υπόσχεση ότι αν ο CEO καταφέρει πχ τα 5 πρώτα χρόνια, να μειώσει τα χρέη της εταιρίας κατά -40%, ή να αυξήσει τις πωλήσεις της κατά +30% κτλ, τότε θα λαμβάνει ΕΠΙΠΛΕΟΝ αμοιβή περί το +50% της σταθερής του αμοιβής (δηλαδή +1 εκ δολάρια ετησίως) και ως εκεί.

Οποιεσδήποτε άλλες παροχές, έκτακτα bonus, stock options, ταξιδάκια με lear jets της εταιρίας κτλ. ΚΟΜΜΕΝΑ ΜΑΧΑΙΡΙ.

Είναι εξωφρενικό αυτό που γίνεται σήμερα.

Καπιταλισμό-φιλελευθερισμό στα κέρδη δηλαδή όταν κονομάμε, αλλά στις ζημίες ή στις δυσκολίες να έρθει το κράτος να μας σώσει.

ΕΞΩΦΡΕΝΙΚΟ και ΠΑΡΑΛΟΓΟ.

Αλλά τα ΜΜΕ (που τα κατέχει το 1% φυσικά) έχουν πείσει το 99% ότι είναι λογικό.

Όμως όταν η τάδε εταιρία των ΗΠΑ έβγαζε ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ, τα ΜΟΙΡΑΖΟΤΑΝ μήπως με τους εργαζομένους τους που τώρα επικαλείται ? Ή μήπως τα ΤΣΕΠΩΝΑΝ οι μέτοχοι και τα ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ με αμοιβάρες και stock options?

Έστω ότι τώρα φθάνουμε στο τέλος της 10ετους παραμονής του κράτους των ΗΠΑ στο μετοχικό κεφάλαιο της συγκεκριμένης εταιρίας με το 20% των μετοχών υπό την κατοχή του.

Λογικά αν η εταιρία είναι σοβαρή, τα διευθυντικά της στελέχη εργαστούν σοβαρά, μετά από 10 χρόνια, όχι απλά θα έχει ξεπεράσει την κρίση, αλλά θα έχει μειώσει αρκετά το δανεισμό της, θα έχει κερδίσει μερίδια αγοράς και πάλι, θα έχει αυξήσει τις πωλήσεις, τα κέρδη κτλ.

Συνεπώς θα μπορεί να αποπληρώσει τον δανεισμό που της έδωσε το κράτος και ταυτόχρονα, η τιμή της μετοχής μπορεί και να έχει ανέβει και στα 22 δολάρια στο τέλος της 10ετίας.

Άρα το κράτος αν πωλήσει το μερίδιό του, έστω στα 20 δολάρια (γιατί πρέπει να «δώσει έκπτωση», όταν κανείς πωλεί τόσο υψηλό μερίδιο, έτσι συμβαίνει πάντοτε στις αγορές), θα λάβει

250.000.000 μετοχές * 20 δολάρια η μία = 5.000.000.000 δολάρια

Δηλαδή η επένδυση των περίπου 2 δις δολαρίων θα έχει μετατραπεί σε 5 δις δολάρια.

Εδώ υπάρχουν οι εξής 2 επιλογές:

1)      Πώληση όλων των μετοχών και μηδενισμός της συμμετοχής του κράτους. Θα λάβει 5 δις δολάρια έναντι των 2 δις δολαρίων που επένδυσε.

2)      Πώληση τόσων μετοχών ΟΣΟ είναι αναγκαίων για να λάβει πίσω τα 2 δις δολάρια που επένδυσε συν ένα ικανοποιητικό ποσοστό απόδοσης (έστω +50%) και τις λοιπές μετοχές να τις δώσει στους εργαζόμενους της εταιρίας.

Στη 2η επιλογή, θα πωλήσει στην αγορά 150 εκατ μετοχές στα 20 δολάρια, θα λάβει 3 δις δολάρια (+50% στα αρχικά 2 δις δολάρια που επένδυσε το κράτος) και ταυτόχρονα θα μεταβιβάσει τις υπόλοιπες 100 εκατ μετοχές (250 εκ αρχικά – 150 εκ πωλήσεις = 100 εκατ μετοχές) στο συνταξιοδοτικό ταμείο ή στο σωματείο των εργαζομένων της επιχείρησης.

Συνεπώς θα ανήκει στους εργαζόμενους ή στο συνταξιοδοτικό τους ταμείο το 12% (100 εκατ μετοχές / 1,25 δις μετοχές στο σύνολο) του μετοχικού κεφαλαίου.

Με αυτό τον τρόπο θα μπορεί να υπάρχει για επιπλέον χρόνια ή και δεκαετίες, έλεγχος στις πράξεις των διευθυντικών στελεχών της εταιρίας, αλλά και οι εργαζόμενοι θα μπορούν και αυτοί να ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΚΑΡΠΟΥΣ από τη δική τους εργασία.

Τα κέρδη δεν παράγονται από κάποιο φάντασμα, δεν παράγονται από κάποιον CEO, τα κέρδη και οι πωλήσεις παράγονται από τους εργαζόμενους της κάθε επιχείρησης.

Διαβάστε το παλιότερο άρθρο μας για τον Bill Gates και θα καταλάβετε:

http://www.orthologikos.gr/2016-08-22-21-59-50/127

Με αυτόν τον τρόπο ΚΑΙ το κράτος θα έχει κερδίσει σημαντικό όφελος ΚΑΙ οι εργαζόμενοι θα μπορούν να συμμετέχουν στα κέρδη της εταιρίας που οι ίδιοι άλλωστε παράγουν ΚΑΙ θα υπάρχει και ένας έλεγχος στην ασυδοσία των διευθυντικών στελεχών ΚΑΙ θα υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη.

Γιατί σήμερα έχουμε το μοναδικό σύστημα

"Σοσιαλισμός" για τους πλούσιους και σκληρός καπιταλισμός για τα παιδιά που δουλεύουν σκληρά και τυλίγουν πιτόγυρα.

Ή και

Καπιταλισμός-φιλελευθερισμός όταν «κονομάμε», αλλά να τα χρεωθούν οι φορολογούμενοι στις ζημίες.

Οπότε συνοπτικά το προτεινόμενο σύστημα θα βασιζόταν σε:

 

Παροχή δανείων σε επιχειρήσεις που κινδυνεύουν με επιτόκιο το μέσο επιτόκιο του 10ετούς επιτοκίου δανεισμού του κράτους συν ένα ασφάλιστρο πχ +0,5%.

Συμμετοχή ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στο μετοχικό κεφάλαιο των συγκεκριμένων επιχειρήσεων με ποσοστό ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 20% του αναπροσαρμοσμένου μετοχικού κεφαλαίου.

Παραμονή του κράτους με μετοχική συμμετοχή για ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 10 χρόνια στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις για να μπορέσει να καρπωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο από την άνοδο των αποτελεσμάτων της, τη βελτίωσή της κτλ.

ΚΟΦΤΗΣ αμοιβών για τα διευθυντικά στελέχη των συγκεκριμένων επιχειρήσεων με ανώτερο δυνατό 50 φορές παραπάνω από το μέσο μισθό των εργαζομένων τους. ΜΟΝΑΔΙΚΗ επιπλέον παροχή ένα +50% αν καταφέρουν να μειώσουν σημαντικά το δανεισμό των επιχειρήσεων (πχ -40%), να αυξήσουν τις πωλήσεις (πχ +30%) κτλ.

Μετά τη 10ετία, αποπληρωμή από τις συγκεκριμένες επιχειρήσεις των δανείων που δόθηκαν.

Αποχώρηση του κράτους από το μετοχικό κεφάλαιο με ένα σεβαστό κέρδος (πχ +50%) στην αρχική του επένδυση ΑΛΛΑ παροχή του υπολοίπου ποσοστού πχ του 12% στα συνταξιοδοτικά ταμεία των υπαλλήλων ή σε άλλους φορείς συλλογικής ιδιοκτησίας των εργαζομένων.

Όλα τα ανωτέρω θα συνδυάσουν ΤΟΣΟ την οικονομική λογική ΟΣΟ και τη δικαιοσύνη γιατί το σύστημα που έχουμε σήμερα είναι και εξόχως άδικο.

Ευχαριστώ για την ανάγνωση !

 

 

 

ΕΥΚΟΛΟΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΝΕΒΑΖΕΤΕ ΣΧΟΛΙΑ ΣΕ 5 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ? Σας εξηγώ το τρόπο στο σύντομο άρθρο

 

http://www.orthologikos.gr/2016-08-22-21-59-50/53-%CF%80%CF%8E%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%B5%CF%85%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B3%CF%81%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%B1-%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1.html

Comments powered by CComment

0
0
0
s2sdefault
powered by social2s